historycy.pl

29 listopada 1947 r. Organizacja Narodów Zjednoczonych w głosowaniu na forum Zgromadzenia Ogólnego zadecydowała o podziale Palestyny (dotąd brytyjskiego terytorium mandatowego), opowiadając się za rozwiązaniem forsowanym przez stronę żydowską w narastającym konflikcie zpalestyńsko-żydowskim. W decydującym stopniu wpłynęło to na zintensyfikowanie działań zbrojnych Palestyńczyków. Do wiosny 1948 r. zdołali oni poddać swojej kontroli wszystkie ważniejsze szlaki komunikacyjne prowadzące do żydowskich osad, wśród nich m.in. drogę z Tel Avivu do Jerozolimy, która miała ważne znaczenie strategiczne ze względu na liczną kolonię żydowską zamieszkującą w tym ostatnim mieście. Mała wioska palestyńska Deir Yassin - ulokowana na dalekich, południowo-zachodnich krańcach Jerozolimy - znajdowała się w pobliżu parowu, którym przebiegała szosa Tel Aviv - Jerozolima i ze względu na to była miejscem częstych zasadzek organizowanych przez palestyńskich partyzantów - mieszkańców okolicznych wsi na usiłujące się tędy przedzierać do Jerozolimy konwoje żydowskie. Mieszkańcy osady nie uczestniczyli w tych akcjach zbrojnych, przystając na swoisty pakt o nieagresji z żydowską Haganą - zbrojną organizacją walczącą o niepodległy Izrael, sumiennie honorowany przez obydwie strony. Taki stan rzeczy trwał jednak tylko do 9 kwietnia 1948 r.

Fotoreportaż z rekonstrukcji historycznej Bzura 2009